13 yıl süren şiddet: Sesim duyulmasa ölecektim

  • 10:34 25 Temmuz 2020
  • Güncel
Medya Üren
 
BATMAN - Evli olduğu erkek tarafından sistematik şiddete maruz bırakılan Ç.B., defalarca katledilmeyle karşı karşıya kaldı. “Sesim duyulmasa ölecektim” diyen Ç., şu anda cezaevinde olan evli olduğu erkeğin serbest bırakılmamasını isterken, kadın örgütlerine de destek çağrısı yaptı. 
 
Türkiye’de kadına yönelik şiddet her gün artıyor ve her gün onlarca kadın ya hiç tanımadıkları ya da en yakınlarındaki erkekler tarafından katlediliyor. Evli olduğu erkek tarafından 13 yıldır şiddete maruz bırakılan Ç.B. de (35) toplum baskısı nedeniyle şiddet görmekten kurtulamıyor. Batman’ın Gültepe Mahallesi’nde yaşayan Ç., şiddet gören her kadın gibi başvurduğu yerlerden ise sonuç alamıyor. Gördüğü şiddet karşısında sessiz kalmak istemeyen Ç., evli olduğu erkekten boşanmak için dava açıyor. 1 yıldır dava devam ederken, Ç. bu süreçte defalarca işkence görmeye devam ediyor.
 
‘Korktum, 13 yıl boyun eğdim’
 
“Toplum kadınları çaresiz bırakıyor” diyen Ç.’nin maruz bırakıldığı şiddet, üniversiteyi bitirdikten sonra L.Y. ile evlenmesiyle başlıyor. Ç., “Böyle biri olduğunu bilmiyordum. Erkekler masum değildir. Onları aynı evi paylaşmadan tanımak mümkün değil. Bazen aynı evi paylaşırken bile tanıyamazsınız. Tek yapabileceğiniz şey aslında kendi gücünüzün farkında olmanız fakat ben toplumun baskısından çok çekindim ve kendi ailem de dahil herkesten korktum. 13 yıl boyunca bu şiddete boyun eğdim” diyor.
 
‘Hamileyken saatlerce şiddet gördüm’
 
Evi olduğu erkeğin çalışmadığını kaydeden Ç., şu ifadeleri kullanıyor: “Eşimin ailesiyle de sorunları vardı ve bu sorunlar için en çok mağdur olan bendim. Eşimin ailesi bana ve çocuklarıma destek olmaya çalışıyordu, ihtiyaçlarımızı karşılıyordu, fakat eşim hiçbir zaman çalışmadı. Ne bana ne de çocuklarıma bakmadı. Ailesiyle tartıştığında gelip beni dövüyordu. Kemerlerle, demirlerle vuruyordu. Kemiklerim kırılıncaya kadar durmuyordu. Günlerce ayağa kalkamıyordum gördüğüm şiddetten sonra. Hamileyken bile şiddet gördüm. Saatlerce vuruyordu. Çocuğuma zarar gelmesin diye ellerimle karnımı koruyordum. Sonra günlerce ağrıdan ne uyuyabiliyordum ne de ayağa kalkabiliyordum. Bana şiddet uygulamaktan keyif alıyordu. Mutluluktan uçacak gibi oluyordu. İnsan değildi, insan olamazdı o.”
 
Polisler ‘bir şey olmaz’ demiş
 
Ç., devamında şunları dile getiriyor: “Bir keresinde yine bana şiddet uyguladı. Dakikalarca darp etti, abisi de bize geldi o sırada. Abisi beni o halde görünce beni alıp karakola götürdü. Orada şikayetçi oldum, darp raporu aldırttılar bana ama polisler bana ‘eşindir bir şey olmaz. Evli çiftler arasında böyle şeyler olur’ dedi. Beni bu yaşama en çok mahkum eden de bu sözlerdi ve ben bu sözleri sözde beni korumak zorunda olan polislerden duymuştum. Eve geldim ve bu kez de ondan şikayetçi olduğum için saatlerce şiddet gördüm.”
 
’13 yıl kimsesiz kaldım’
 
Çevresindekilere yaşadıklarını anlattığında, “Evlenmeden önce tanımıyor muydun, niye evlendin” sözleriyle karşılaşan Ç., aksine kimsenin “Boşan, kurtul, güçlü dur, bunları yaşamak zorunda değilsin” gibi sözler söylemediğini ifade ediyor. Ç., “Bunlardan birini duysam belki de korkmayacaktım. Belki de bundan yıllar önce bu işkenceden kurtulacaktım ama kimse yanımda durmadı. Ayrılmak için önümde sayısız engel vardır. Kim ister ki yaşamı işkence ve şiddet ile geçsin. Düşünün bana şiddet uyguladığında vücudum morarmaktan öte artık kararıyordu ve beni eve hapsediyordu. Günlerce bir odada kilitli kalıyordum. Her gün ölüyordum. Ailemin izni olmadan evlendiğim için aileme de gidemiyordum. Aileden kimse benimle konuşmuyordu. 13 yıl kimsesiz kaldım. Feryadımı duyan kimse olmadı, kimseye feryadımı isyanımı duyuramadım. Ailem, çevrem ve eşim olan erkek tarafından sürekli söz, laf işittiğim için bu hayatı yaşamaya mahkûm edildim. Ayrılalım evliliğimiz olmuyor dediğim zaman beni çocuklarımı vermemekle ve ailemi öldürmekle tehdit ediyordu. Ben de zaten ailemi yeterince üzdüğümü düşündüğüm için artık onları rahatsız etmeye hakkım yok diyerek sustum” diye anlatıyor. 
 
Kayyım işten çıkardı
 
Erkeğe hem ekonomik açıdan bağlı olmamak hem de birkaç saatliğine de olsa şiddet ortamından uzaklaşmak için  belediyede işe başladığını ancak sonradan gelen kayyım tarafından işten çıkarıldığını söyleyen Ç., “Kayyım geldikten sonra belediyeden çıkarıldım. İşten çıkarıldıktan sonra ondan kurtulduğum o birkaç saati de artık yine onunla geçirmek zorunda kaldım. Beni işten çıkardıktan sonra ben tekstilde işe başladım. Bu zaman zarfında eşim eroinden kaynaklı 3 ay açık cezaevinde kalıyordu. Orada her gün beni telefonla arıyordu. Şiddet içeren tüm sözleri bana söylüyordu. Bırakıldıktan sonra ilk işi işyerime gelmek oldu, beni zorla işyerimden çıkardı ve beni amcasının evine götürene kadar şiddet uyguladı. Beni yerde sürükledi ve beni eve getirince de kapıyı üstüme kilitledi. Ne üzerimde yırtılmamış kıyafet ne de yüzümde morarmamış yer bıraktı. Yara almamış yer bırakmadı vücudumda, artık acıları hissetmiyordum, elim ve ayağım taş gibi olmuştu” diye belirtiyor. 
 
‘Sesim duyulmasa ölecektim’
 
Ç., maruz kaldığı erkek şiddetini şu sözlerle anlatmayı sürdürüyor: “Benim artık acı hissetmediğimi anlayınca bu sefer de çocuklarıma vuruyordu. Zaten ben şiddet gördüğüm zaman onlar daha fazla rahatsız oluyorlardı. Psikolojileri bozulmuştu. Ama bu sefer onlar da şiddet görmüştü. Çocuklarım için boşanma davası açmak istedim. L.Y. için uzaklaştırma cezasını istedim ama bunun için elimde bir delilimin olması gerektiğini söylediler. Oradan çıktığım gibi eşimi karşımda gördüm. Elimi tuttu ve benimle güzel konuşuyormuş gibi yapıp beni insanların olmadığı bir yere götürdü. Etraftakilerden yardım istedim ama kimse beni duymadı. Bir kere de kendimi elinden kurtardım ve koşmaya başladım. Ama peşimden koşup beni bir yerde tutup şiddetle beni yere fırlattı ve başımı kaldırımın taşlarına vurdu. Her vurulan darbede aklım başımdan gidiyordu ve gücüm kalmıyordu. O zaman sadece çocuklarım gözlerimin önünden geçiyordu. İki genç benim sesimi duyunca yardımıma koştu. L.Y. böylelikle korktu ve kaçtı. Sesim duyulmasa ölecektim. Ölümden döndüm.”
 
Kadın örgütlerinden destek istedi
 
Gençlerin onu hastaneye götürdüğünü söyleyen Ç., “Oradan da hemen mahkemeye gittim ve yüzümü, kafamı, vücudumu göstererek ‘bu gördükleriniz delil için yeterli mi’ diye sordum. Uzaklaştırma kararı çıktı. Beni öldürmek isteyen erkek 9 aydır cezaevinde ve bırakılma durumu var. Bu bırakıldığı zaman yine beni öldürmek için gelecek. Bırakıldığı zaman da hayatım tehlike altında olacak” diyerek bir an önce boşanmak istediğini ve kadın örgütlerinden destek beklediğini sözlerine ekliyor.